تبلیغات
برای شما - فصل اول

پی سی هاستینگ

حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

ابزار وبلاگ نویسی

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وبلاگ

تم دیزاینر


این روزا بهش سخت میگذشت....                                                                                                                                  دوست داشت بهتر باشه.....                                                                                                                                         ولی هر کاری میکرد نمیشد.....انگار زندانی شده بود تو مغزش.................                                                                  تو سرمای خورشید سوزان نمیتونست دووم بیاره....پس صبر کرد تا شب بشه.....                                                           همیشه میخواست تو شبا بره بیرون......انگار برای زندگی در شب ساخته شده بود...............                                       تا اونجایی که یادش بود مادرش مرده بود ولی مراسم دفن و با عزاداری رو به یاد نمیآورد.....                                             اسمش "مرسی " بود و یه خواهر داشت به اسم "چریتی".....اونا اهل روم بودن ولی پس از چند وقتی به دلایلی که مرسی نمیدونست به انگلستان اومده بودن و تو خونه ای بزرگ به ایم "قرن "زندگی میکردن...این اسم رو پدرش رو خونه گذاشته بود چون با تعویض قرن و شروع سال 1900 به این خونه امده بودن....                                                                     اسم کاملش "مرسی گالیلنا ورگا" بود....                                                                                                                      همیشه از پدرش شنیده بود که ورگاها(اعضای خانوادش)خصوصیات خاصی دارن...                                                           خود مرسی هم هر روز روح هایی رو میدید که تقریبا دیگه براس عادی شده بود...یه دختر ده ساله که البته روح بود هر روز صبح دم در اتاقش جیغ میکشید و مرسی یر روز با صدای اون از خواب بیدار میشد                                                                                                                                                                   
هر روز صبح تو آشپز خونه روح کربه ای رو میدید که خمیازه میکشه .و هر روز که با معلمش گالاتی بیرون میرفت تا در روشنایی ماه قدم بزنه روج مرد پیر ماهیگیری رو میدید که بایبای میکنه و.....                                                            
اونا روز ها میخوابیدن و شب ها بیدار میشدن...صبحونه میخوردن ....خدمتکارشون زن پیری بود که موهای خاکستری داشت و همیشه لباس سیاهی میپوشید و موهاشو از پشت با سنجاقی میبست...اسمش اریلیا بود....                  پدر رختر ها تراجان نام داشت که چند وقتی بود که دخترا ازش خبر نداشتن                                                              
مرسی و چریتی هر روز با معلمشون(گالاتی معلم سر خونه بود و شب تو قرن میخوابید)زبان ایتالیایی و اسپانیایی میخوندن....گالاتی معلم بد اخلاقی بود که لاغر و قد بلند بود و همیشه یه بلور با آستین پفی و یه دامن تا زانو میپوشی...موهاش خرمایی بود و نفس سردی داشت...    
          پس از گذشت چند روز و این که پدر مرسی و چریتی از ماجرا باخبر شدند....تراجان-پدر دختر ها-خیلی سر زده و با کت و شلوار سفیدی که خیلی کثیف و خاکی بود به قرن آمد و با قیافه ای ژولیده به مرسی اخطار داد که خطر هایی شما را تحدید میکنند و اگر احساس میکنید در خطرید،به من اطلاع بدهید...من همین اطرافم...                                          
مرسی به فکر فرو رفت....همان شب که با گالاتی-معلمشان-زفتند بیرون تا در جنگلهای کنار دریاچه قدم بزنند مرسی کلیسایی را دید....از گالاتی پرسید آنجا کجاست؟و گالاتی گفت آن کلیسا روی جزیره ی مصنوعی قرار دارد که مادرتان دستور داد تا آن را بسازند....کلیسای خانوادگی است....پس از این که دختر ها مسافت بیشتری را پیمودند مرسی نور ضعیفی از یکی از پنجره های کلیسا دید ...اول ترسید ولی  بعد آرام آرام از کالاتی و چریتی جدا شد طوری که آن ها نفهمند و به سوی کلیسا رفت...پدر مرسی همیشه سه تا قایق در آنجا گذاشته بود تا اگر کسی خواست در دریاچه قایق سواری کند ولی جون الان دریاچه یخ زده بود اون قایق ها مدتی بود که بی استفاده شده بودند....اما جلوی کلیسا آب یخ نزده بود و مرسی با کمال تعجب دید که بکب از قایق ها در نزدیکی جزیره ی مصنوعی نگاه داشته شده است...پس مطمئن شد که کسی در کلیسا است...سوار قایق شد  به جزیره رسید.... زمین کلیسا از کاشی های سفید و سیاه مثل شطرنج پوشیده شده بود...چوب نیمکت ها پوسیده بود و اون مکان دیگه فرسوده شده بود.....مرسی میدانست که کلیسا دو طبقه است...از پله ها بالا رفت و نور شمع را دید...نزدیک شمع مردی جوان نشسته بود....
مرد جوان با دیدن مرسی از جا پرید و به او سلام کردو گفت:سلام مرسی...خوشحالم که میبینمت...مرسی گفت:شما اسم من را از کجا میدانی؟اینجا چه میخواهید؟ مرد گفت:منم کلادیوس...عمویت...مرا به یاد نمیآوری؟ خوب حق هم داری...خیلی وقته همدیگر را ندیدم....مرسی گفت:از من چه میخواهید؟   کلادیوس گفت:مرسی تو زندانی شده ای ...من هم زندانی شده ام...تنها راه آزاد شدن من تویی و تنها راه آزاد شدن تو منم...پس کمکم کن...همان موقع مرسی صدای قدم هایی را شنید...بله گالاتی بود..اما وقتی مرسی برگشت که از کلادیوس بپرسد که کجا میتوانند دوباره همدیگر را ببینند کلادیوس غیب شده بود...مرسی به سرعت از پله ها پایین آمد و گالاتی با همان لحن بد همیشگی اش او را دعوا کرد...گالاتی به دختر ها گفت که شکل کلیسا را به یاد بسپادن تا وقتی به خانه رسیدند از آن طراحی کنند....وقتی به خانه رسیدند و لباس های گرمشان را در آوردند  به کتابخانه رفتند تا طراحی کنند...ولی ذهن مرسی مشغول بود...نمیدوانست منظور کلادیوس از "تو زندانی شده ای"چه است ...نمیتوانست نقاشی کند...به هر حال به زور گالاتی هم که شده طرحی ککشید...سپس گالاتی بهشان گفت بروید و درباره ی تاریخ طراحی از کتاب های کتابخانه مطالبی را جمع آوری کنید....کتابهانه هم مثل بقیه ی اتاق های خانه تاریک بود...آریلیا برایشان شمع آورد...در جریان گشتن در کتاب ها مرسی تعجب کرد.....