تبلیغات
برای شما - با اجازه از شیدا و زیبا جون

پی سی هاستینگ

حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

ابزار وبلاگ نویسی

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وبلاگ

تم دیزاینر


یکشنبه 22 خرداد 1390

با اجازه از شیدا و زیبا جون



همش در یه لحظه

این روزا بهش سخت میگذشت....                                                                                                                                  دوست داشت بهتر باشه.....                                                                                                                                         ولی هر کاری میکرد نمیشد.....انگار زندانی شده بود تو مغزش.................                                                                  تو سرمای خورشید سوزان نمیتونست دووم بیاره....پس صبر کرد تا شب بشه.....                                                           همیشه میخواست تو شبا بره بیرون......انگار برای زندگی در شب ساخته شده بود...............                                       تا اونجایی که یادش بود مادرش مرده بود ولی مراسم دفن و با عزاداری رو به یاد نمیآورد.....                                             اسمش "مرسی " بود و یه خواهر داشت به اسم "چریتی".....اونا اهل روم بودن ولی پس از چند وقتی به دلایلی که مرسی نمیدونست به انگلستان اومده بودن و تو خونه ای بزرگ به ایم "قرن "زندگی میکردن...این اسم رو پدرش رو خونه گذاشته بود چون با تعویض قرن و شروع سال 1900 به این خونه امده بودن....                                                                     اسم کاملش "مرسی گالیلنا ورگا" بود....                                                                                                                      همیشه از پدرش شنیده بود که ورگاها(اعضای خانوادش)خصوصیات خاصی دارن...                                                           خود مرسی هم هر روز روح هایی رو میدید که تقریبا دیگه براس عادی شده بود...یه دختر ده ساله که البته روح بود هر روز صبح دم در اتاقش جیغ میکشید و مرسی یر روز با صدای اون از خواب بیدار میشد                                                                                                                                                                   
هر روز صبح تو آشپز خونه روح کربه ای رو میدید که خمیازه میکشه .و هر روز که با معلمش گالاتی بیرون میرفت تا در روشنایی ماه قدم بزنه روج مرد پیر ماهیگیری رو میدید که بایبای میکنه و.....                                                            
اونا روز ها میخوابیدن و شب ها بیدار میشدن...صبحونه میخوردن ....خدمتکارشون زن پیری بود که موهای خاکستری داشت و همیشه لباس سیاهی میپوشید و موهاشو از پشت با سنجاقی میبست...اسمش اریلیا بود....                  پدر رختر ها تراجان نام داشت که چند وقتی بود که دخترا ازش خبر نداشتن                                                              
مرسی و چریتی هر روز با معلمشون(گالاتی معلم سر خونه بود و شب تو قرن میخوابید)زبان ایتالیایی و اسپانیایی میخوندن....گالاتی معلم بد اخلاقی بود که لاغر و قد بلند بود و همیشه یه بلور با آستین پفی و یه دامن تا زانو میپوشی...موهاش خرمایی بود و نفس سردی داشت...                                                                                   

خب این فصل اوله داستانی بود که میخوام ادامش بدم...خوشتون میاد؟